KORKUNUN KÖKÜ
Karanlıktan korkan bir çocuk, odada yalnız olduğunu sandığı için ağlar; oysa babası hemen yanı başında, sessizce onun uyanmasını beklemektedir. İnsanın hayata karşı duyduğu o kronik güvensizlik ve korku, sistemin insafsızlığından değil; bilincimizin her şeyi sarıp sarmalayan o Üst Güç'ten yalıtılmış olduğu illüzyonundan doğar." İnsanoğlunun içindeki en eski, en köklü ve en yıkıcı dürtü korkudur. Gelecek kaygısı, iflas etme endişesi, yalnız kalma korkusu ya da ölümün o soğuk gölgesi... Modern psikoloji ve evrimsel biyoloji, korkuyu bizi tehlikelerden koruyan ilkel bir savunma mekanizması olarak tanımlar. Zihin, hayatta kalabilmek için her an tetikte beklemek, senaryolar üretmek ve kontrolü elinde tutmak ister.
Kaynaklar
- Yeşilırmak Gazetesi — KORKUNUN KÖKÜ